| Obesitas, waar komen die kilo's vandaan?
|
 |
|
Obesitas of zwaarlijvigheid kan gedefinieerd worden als een overgewicht dat het gevolg is van een overtollige vetopstapeling.
Ons lichaam heeft brandstof nodig om te kunnen werken, slapen en eten. Die brandstof halen we uit onze voeding. De belangrijkste
energiebronnen zijn koolhydraten en vetten, maar ook eiwitten en alcohol leveren energie. De waarde van energie wordt uitgedrukt
in kilocalorieën (kcal) of kilojoules (kJ).
- 1 gram koolhydraten = 4 kcal (17 kJ)
- 1 gram vetten = 9 kcal (38 kJ)
- 1 gram eiwitten = 4 kcal (17 kJ)
- 1 gram alcohol = 7 kcal (29 kJ)
Wanneer we meer voedsel eten dan het lichaam nodig heeft, dan wordt deze overschot aan calorieën opgeslagen in het lichaam onder de
vorm van vetweefsel. Wanneer deze toestand aanhoudt ontstaat overgewicht. Dus te veel eten veroorzaakt overgewicht.
Veel lichaamsbeweging leidt tot een verhoogd verbruik van calorieën. Bovendien kweekt men door lichaamsbeweging meer spierweefsel,
dat meer calorieën verbrandt dan vetweefsel, ook in rust. Iemand die voldoende lichaamsbeweging heeft verbruikt meer calorieën dan
iemand met weinig lichaamsbeweging. Dus te weinig lichaamsbeweging veroorzaakt overgewicht.
Bij het ouder worden kan het gewicht toenemen, omdat de spiermassa afneemt en het lichaam minder energie zal verbruiken. Deze niet
gebruikte calorieën zullen omgezet worden in vet. Ook de hormonale veranderingen, die voorkomen bij de menopauze,zullen de verbranding
van de calorieën in het lichaam verminderen. De vermoeidheid die voorkomt bij de menopauze geeft aanleiding tot minder bewegen,
waardoor het gewicht ook zal toenemen.
Overgewicht kan ook erfelijk zijn door een genetische bepaalde fout in de vetverbranding. Men kan dus erfelijk belast zijn om dik te worden.
Een gestoord eetgedrag kan ook te wijten zijn aan psychologische oorzaken. Voor sommigen zal eten een beloning zijn , voor anderen is eten
een compensatie voor hun frustraties of conflicten. Heel wat mensen zullen hun negatieve gevoelens compenseren door te eten. Maar het
overgewicht dat hierdoor ontstaat leidt dan opnieuw tot een negatieve stemmingstoestand.
De welvaart heeft een belangrijke invloed op de eetgewoonten van de mensen: de westerse voeding is vrij eenzijdig en rijk aan vetten.
Door tijdsgebrek grijpen veel mensen naar fastfood, snacks, frituur en frisdranken. De zware lichamelijke arbeid heeft plaats gemaakt
voor minder lichamelijke belasting. De toegenomen welvaart geeft aanleiding tot het gebruik van een eenzijdige, calorierijke voeding en
tot verminderde lichaamsbeweging.
De graad van obesitas wordt uitgedrukt aan de hand van de Body Mass Index : dit is het lichaamsgewicht in kg gedeeld door het kwadraat
van de lichaamslengte in m.
Body Mass Index (BMI) = gewicht (kg)/ lengte (m)²
BMI tussen 18 en 25 is een ideaal gewicht
BMI tussen 26 en 30 is overgewicht
BMI tussen 31 en 40 is obesitas
BMI meer dan 40 is morbide obesitas
Overgewicht is nadelig voor de gezondheid. Bij overgewicht heeft men meer kans op volgende ziektes:
- hoge bloeddruk
- suikerziekte
- hart- en vaatziekten (hartinfarct, hersenbloeding)
- verhoogd vetgehalte in het bloed (cholesterol)
- vroegtijdige slijtage van de wervelzuil, knieën en enkels
- slaap-apnoe (stoppen met ademen tijdens de slaap)
- Pickwick syndroom (oppervlakkige ademhaling en in slaap vallen waar met zit of staat)
- galstenen
- leververvetting
- spataders
- flebitis en longembolie
- onvruchtbaarheid door het uitblijven van de menstruatie
- verhoogde kans op baarmoeder -en borstkanker bij de vrouw
- verhoogde kans op prostaat -en darmkanker bij de man
- schimmelinfecties van de huid
Obese personen hebben ook een verhoogd risico op arbeids -en verkeersongevallen. Naast de medische gevolgen zijn er ook de
psychosociale problemen : het negatieve eigenbeeld, verlies van zelfachting, het zich terugtrekken uit het sociale leven,
praktische moeilijkheden in het dagelijkse leven . Het sociaal isolement leidt tot inactiviteit, verminderde lichaamsbeweging
en een negatieve gemoedstoestand. Deze depressieve gemoedstoestand leidt tot een compensatoire voedselinname, zodat een
viscieuze cirkel ontstaat.
Blijvend vermageren gaat gepaard met een verbetering van deze risicofactoren, zodat de levensverwachting terug normaal zal worden.
|
|
| Behandeling van Obesitas
|
 |
|
Gezien obesitas gepaard gaat met ernstige gezondheidsrisico's is het dus normaal dat deze "aandoening" moet behandeld worden.
De niet operatieve behandeling bestaat uit het volgen van een vermageringsdieet, al dan niet onder begeleiding van Uw huisarts,
diëtiste of zelfhulpgroepen . De samenstelling van het vermageringsdieet is voor iedere persoon verschillend. Sommigen gaan
eetlustremmende medicatie gebruiken. Bewegingstherapie onder deskundige begeleiding zal het vermageringsproces in de hand werken.
Het inschakelen van een psycholoog voor de begeleiding en ondersteuning van het vermageringsproces kan nuttig zijn.
Een behandeling kan slechts succesvol genoemd worden wanneer het gewichtsverlies een blijvend karakter heeft.
De praktijk leert dat al de bovengenoemde inspanningen slechts een kortdurend effect hebben bij de meeste mensen met obesitas.
|
|
| Wie komt in aanmerking voor een maagbanding?
|
 |
|
Wanneer de obese persoon met behulp van de bovenvermelde technieken geen voldoende blijvend gewichtsverlies kan bekomen en deze
persoon aan een aantal criteria voldoet, kan een heelkundige behandeling overwogen worden. Er bestaan heel wat chirurgische technieken
om te vermageren, maar wij bespreken hier enkel de " Laparoscopische maagbanding ".
De criteria om in aanmerking te komen voor een maagbanding zijn de volgende:
- BMI > 35 kg/m² met minstens twee ernstige bijwerkingen van obesitas (bijv. suikerziekte, hoge bloeddruk, slaapapnoe, gewrichtspijnen, hart-en vaatziekten, infertiliteit, psychische problemen)
- BMI> 40 kg/m²
- de obesitas moet minstens 5 jaar bestaan
- bewijs leveren dat men ernstige pogingen heeft ondernomen om te vermageren en dit gedurende minstens 1 jaar
- gemotiveerd zijn om de consequenties van de behandeling te aanvaarden en de instructies na de ingreep nauwgezet op te volgen
- bereid zijn gedurende ongeveer 1 à 2 jaar na de operatie op regelmatige basis onder medische controle te blijven
- bij voorkeur een volume- eter te zijn
- geen alcohol -of drugsprobleem hebben
- een aanvaardbaar operatief risico hebben
- afwezigheid van een onderliggende ziekte (schilklier, bijnier, genetische aandoening) of medicatie (cortisone, hormonen, antidepressiva, insuline) die zwaarlijvigheid kan veroorzaken
Deze criteria zullen met Uw behandelende geneesheer besproken worden bij de eerste consultatie.
Wanneer U een mogelijke kandidaat bent voor een maagbanding zal U een check-up moeten ondergaan om Uw medische geschiktheid voor deze
operatie na te gaan en de mogelijke risicofactoren aan te tonen of uit te sluiten. Volgende onderzoeken worden uitgevoerd:
- bloedafname
- urineonderzoek
- hartonderzoek met inspanningsproef
- longfunctieonderzoek
- slaapstudie (enkel igv slaapmoeilijkheden)
- echografie van de lever en galblaas
- radiografie van de maag (uitsluiten van maagbreuk)
- radiografie van de longen
- bezoek aan de diëtiste om Uw voedingsgewoonte te analyseren
- ivm de kosten van de maagbandprothese kan u steeds terecht op de dienst patiëntenadministratie (059 55 55 63).
Voor deze check-up zal U gedurende één dag gehospitaliseerd worden.
De resultaten van de check-up zullen besproken worden bij de tweede raadpleging. Dan wordt de operatiedatum vastgelegd.
|
|
| Kosten na maagbanding?
|
 |
|
De ziekenhuisfactuur die U ontvangt na de maagbanding bedraagt ongeveer 2300 euro, waarvan 97 % kosten zijn van de maagband
en het gebruikte laparoscopische materiaal, die niet door het ziekenfonds worden terugbetaald. Enkele verzekeringsmaatschappijen
betalen de kosten terug bij hospitalisatieverzekering.
Gezien de geneesheren van het Henri Serruys Ziekenhuis AV werken aan de conventietarieven zal U enkel opleg moeten betalen
voor de erelonen indien U éénpersoonskamer vraagt.
Gezien de kostprijs vrij hoog is biedt het ziekenhuis de mogelijkheid tot afbetaling op korte of lange termijn. Hiervoor kan
U inlichtingen inwinnen bij sociale dienst patiëntenadministratie (059 55 55 63).
|
|
| Wat is een maagband?
|
 |
|
| Een maagband is een opblaasbare ballon ,die via een slangetje verbonden is met een metalen poortje. De opblaasbare ballon wordt
via een kijkoperatie rond de overgang slokdarm/maag geplaatst. Het metalen poortje wordt onderhuids ingeplant onder de linker
ribbenboord. Door het aanprikken en inspuiten van een vloeistof wordt de ballon gevuld om zo de maagingang te verkleinen. De maagband
is gemaakt van silicone, dat niet door het lichaam wordt afgestoten.
|
|
| Hoe werkt een maagband?
|
 |
|
Het maagbandje wordt hoog op de maag aangebracht. Door het opspuiten van de maagband ontstaat er een insnoering in de maag waardoor
het voedsel moet passeren. Hierdoor zal er na inname van een kleine hoeveelheid voedsel een uitrekking ontstaan van de maag boven de
band, waardoor bepaalde receptoren gestimuleerd worden, wat resulteert in een vroegtijdig verzadigingsgevoel. Dus een maagband heeft
twee gevolgen:
- men kan slechts kleine porties eten per maaltijd.
- hard, taai en vezelrijk voedsel en vers brood kunnen de maagvernauwing niet meer passeren.
 |
- slokdarm
- maagpouch = stukje maag boven de band
- poortje voor opvullen van de band
- maagband
- maag onder de band
|
Indien men toch probeert een grote portie voedsel te eten zal het stukje maag boven de maagband (maagpouch) uitrekken wat aanleiding
zal geven tot pijn in de maagstreek of achter het borstbeen, gevolgd door braken. Hetzelfde gebeurt wanneer men voeding eet waarvan
geweten is dat het moeilijk door de maagband passeert. Bij verderzetten van deze slechte eetgewoonte en bij herhaaldelijk braken zal
er een uitzetting of dilatatie ontstaan van het maagzakje boven de maagband, waardoor de maagband kan loskomen (slipping). In deze
toestand is er quasi geen passage meer mogelijk van voedsel en drank.
|
|
| De operatie
|
 |
|
Het maagbandje wordt via een kijkoperatie aangebracht rond het bovenste deel van de maag. Hierbij worden 5 kleine littekens gemaakt
in de bovenbuik (2 van 0,5 cm, 2 van 1 cm en 1 van 5 cm). Onder het grootste litteken wordt het metalen poortje ingeplant, dat
later zal gebruikt worden voor het bijspuiten van de lapband. De operatie gebeurt onder volledige verdoving. Tijdens de ingreep blijft
de maag volledig intact. Bij patienten waar vooraf galstenen vastgesteld werden zal tijdens dezelfde narcose en via dezelfde toegang
de galblaas verwijderd worden. De gemiddelde operatieduur bedraagt ongeveer 90 minuten.
Zoals bij elke ingreep zijn er complicaties mogelijk, ook bij de laparoscopische maagbanding: bloeding thv de lever, milt of thv een trocaropening;
perforatie van maag of slokdarm, flebitis met longembolie, blaasontsteking… Deze complicaties zijn echter zeer zeldzaam.
Een maagband blijft in principe levenslang ter plaatse!
|
|
| Het verblijf in het ziekenhuis
|
 |
|
Op de afgesproken dag biedt de patient zich om 7h30 nuchter (vanaf middernacht niets meer gegeten of gedronken) aan bij
de receptie van het ziekenhuis. Gezien de hospitalisatieduur 3 à 4 dagen bedraagt zal je opgenomen worden op de dienst
kort verblijf (short stay). Na het afwerken van de administratieve taken start de voorbereiding op de operatie: gewichtscontrole,
verwijderen van de beharing vanaf de tepels tot aan de lies, aantrekken van anti-flebitiskousen en operatiehemdje, aanbrengen van
het identifikatiebandje rond de pols, toedienen van de premedicatie ( Temesta° ) ongeveer één uur voor de ingreep.
Na het ontwaken uit de narcose op de recovery worden de maag -en blaassonde verwijderd. Je hebt enkel een baxter in de arm, die op
de eerste dag na de operatie zal verwijderd worden.
De eerste dag na de operatie kan je reeds rondlopen. Je buikspieren zullen nog wat stram zijn en je kan last hebben van schouderpijn.
Hiervoor krijg je medicatie toegediend. Om flebitis te voorkomen zal éénmaal per dag een medicament in je buikhuid worden ingepoten.
De antiflebitiskousen moeten gedragen worden gedurende de ganse hospitalisatieduur. De ochtend na de operatie wordt een radiografie
van je maag gemaakt, waarbij je wat kontrastprodukt moet drinken, om na te gaan of er geen lekkage is thv de maag en of de band goed
staat. Vanaf dat ogenblik mag je kleine slokjes drinken.
Bij ontslag uit het ziekenhuis (2° of 3° dag na de operatie) krijg je een afspraak mee voor het verwijderen van de hechtingen, een
map met dieetadviezen, een medisch informatiekaartje ( bevat de informatie dat je drager bent van een maagband ) , een documentatiemap
over de maagbanding ,een afspraak met een thuisverplegende voor de verdere toediening van de antiflebitismedicatie gedurende 10 dagen,
de nodige formulieren voor werkonbewaamheid ,verzekering en mutualiteit. De antiflebitiskousen moeten thuis niet meer gedragen worden.
Op de littekens wordt een plastic verband aangebracht, waardoor het nemen van een douche is toegelaten.
|
|
| Vervolgbehandeling na maagbanding
|
 |
|
Eén week na je ontslag uit het hospitaal worden je hechtingen verwijderd door je huisarts.
De eerste maand na de ingreep zal enkel een vloeibare of goed gemixte voeding in kleine porties worden gebruikt en wordt de band
niet opgespoten zodat de maagband de tijd krijgt om zich stevig te verankeren rond de maag.
Eén maand na de operatie wordt de band bijgespoten. Dit gebeurt door een radioloog (Dr P. Mollet) in de dienst radiologie. Hij
prikt het poortje aan en spuit de maagband op terwijl U een kleurstof drinkt. Zo kan de radioloog de graad van vernauwing en passage
doorheen de maagband evalueren op het radioscopietoestel. De hoeveelheid ingespoten kontrastproduct wordt zorgvuldig genoteerd. Vanaf
dat ogenblik kan er gestart worden met de kleine porties vaste voeding. De chirurg zal U de nodige adviezen geven (cfr Dieetadviezen na Maagbanding).
Eén maand na de eerste opspuiting van je lapband kom je terug op kontrole bij de chirurg. De mogelijke problemen bij het eten worden
besproken en je gewichtsverlies wordt geëvalueerd.
Gedurende gemiddeld één jaar wordt je op regelmatige basis teruggezien door de chirurg om het gewichtsverlies aan te passen: wanneer je te
gemakkelijk kan eten zonder verzadigingsgevoel en het gewichtsverlies blijft uit of verloopt te langzaam, dan wordt de maagband bijgespoten.
Verloopt de voedselinname te moeilijk , dan wordt wat vocht uit het reservoir getrokken tot de voedselpassage terug normaal verloopt.
Voor elke persoon is deze aanpassing van de maagband verschillend.
Tijdens deze controleraadplegingen wordt niet alleen de gewichtsevolutie gecontroleerd, maar veel aandacht gaat ook naar de voedingswijze
(wat eet men, hoeveel eet men, de variatie in de voeding). Bijsturen in de voedingswijze is dikwijls nodig en soms wordt een diëtiste
ingeschakeld. Andere medische problemen die zich kunnen voordoen worden opgespoord en behandeld . Een bloedafname (door je huisarts)
gebeurt zes maanden en één jaar na de operatie.
Na 1 tot 1,5 jaar blijft het gewicht stabiel en is verdere controle niet meer noodzakelijk, behalve indien zich problemen zouden voordoen.
|
|
| Dieetinstructies na maagbanding
|
 |
|
De aanwezigheid van een regelbare maagband vergt een belangrijke aanpassing van Uw voedingsgewoonten, om voldoende gewicht te verliezen en om complicaties te vermijden.
Deze regelbare maagband is geen wondermiddel : U zal steeds de nodige discipline moeten opbrengen om een goed eindresultaat te bekomen.
De regelbare maagband beperkt de hoeveelheid en de aard van voedselinname.
Enkele belangrijke regels:
-
eet langzaam en in een rustige omgeving, vermijd stress tijdens het eten
Bij te snelle inname van vast voedsel of drank tgv gejaagdheid of stress, zal het maagzakje boven de maagband uitzetten,
wat een verzadigingsgevoel kan geven, maar ook pijn kan veroorzaken in de maagstreek of achter het borstbeen. Indien men
toch verder blijft eten of drinken kan dit aanleiding geven tot braken. Bij mensen die in een stresstoestand moeten eten is
een vloeibare voeding aan te raden ( soep, yogurt, sojadrinks, … ).
-
kauw goed en lang genoeg en zorg voor een goed gebit
Door goed te kauwen zal het voedsel fijngemalen doorheen de maagband glijden, wat verstopping en braken zal voorkomen.
Door goed te kauwen eet men automatisch langzamer. Laat je gebit jaarlijks kontroleren.
-
slik nooit een groot volume per keer in
Vermijd grote hoeveelheden voedsel in één keer in je mond te steken : de te grote hap kan de capaciteit van het maagzakje
boven de band overtreffen, wat pijn en braken kan uitlokken. Snijd de vaste voeding in kleine stukjes. Ook vloeibare voeding
en drank dienen met kleine slokjes genuttigd te worden.
-
eet kleine porties, drink met kleine slokjes
De meeste mensen die voor een maagband kozen, eten gewoonlijk grote porties per maaltijd. Na het plaatsen van een maagband
is het onmogelijk nog dergelijke grote hoeveelheden te eten. De broodmaaltijden zullen vanaf nu vervangen worden door 1 à 2
toasten, beschuiten of cracotten; het volume van de warme maaltijd is beperkt tot een hoeveelheid die een ondertasje vult.
-
drink niet tijdens de maaltijden
Drinken bij de vaste maaltijd geeft een te snelle vulling van het maagzakje boven de band, wat zal leiden tot een te snel
verzadigingsgevoel. Wanneer men pijn zou ervaren of braken na een te grote of te snelle maaltijd of bij indruk van verstopping
van de maagband , zou men geneigd zijn deze oncomfortabele situatie door te spoelen met drank. Dit is echter een verkeerde
houding, die de situatie nog erger maakt. Zou zich een dergelijke situatie voordoen , stop dan met eten of drinken en wacht
rustig af tot het maagreservoir zich geledigd heeft. Braken is in dergelijke situaties niet ongewoon.
Drink 1,5 l vocht tussen de maaltijden onder de vorm van niet bruisend mineraalwater, bouillon, verse gemixte groentensoep,
halfvolle melk, koffie of thee zonder suiker, ongezoet fruitsap (liefst vers).
-
bij gewaarwording van een verzadigingsgevoel of van een stekend gevoel achter het borstbeen : onmiddellijk stoppen met eten of drinken
Indien men verder zou eten of drinken zal dit bijna altijd aanleiding geven tot braken, omdat de capaciteit van het maagreservoir
boven de band flink is overschreden. Indien men deze ongezonde gewoonte aanhoudt, kan dit leiden tot een uitzetting van het
maagreservoir boven de band ( pouchdilatatie ) en eventueel het glijden van de rest van de maag boven de band (maagslipping).
-
herken en vermijd moeilijke voeding
Hoewel er grote individuele verschillen bestaan in wat een persoon met een maagband wel en niet kan eten is het toch geraadzaam de
richtlijnen goed te volgen en niet zelf te gaan experimenteren, wat kan leiden tot veelvuldig braken of tot een verkeerde (eenzijdige) voedselkeuze.
Te vermijden voedsel:
1° vers brood : boterhammen, pistolees, croissants, boterkoeken,… . Het verse brood vormt in de maag een deegbal, die de opening van de maagband zal verstoppen.
2° vlees : gebakken, gebraden of gestoofd vlees zijn ten zeerste af te raden, omdat het een vezelprop zal geven, die een verstopping veroorzaakt ter hoogte van de opening van de maagband..
3° vezelrijke groenten: artisjok, peulvruchten (snijbonen, sperziebonen, erwten ), bleekselder, prei, asperges ( vezelrijke onderste deel ), grof gesneden rauwe groenten, champignons, paprika's, rabarber, venkel, tomaten met schil zijn te vermijden daar zij de opening van de maagband zullen verstoppen.
4° vezelrijk fruit: pompelmoezen, appelsienen, citroenen, mandarijnen, noten, kastanjes, gedroogde rozijnen of pruimen, druiven met pit en schil, rauwe appels dienen absoluut vermeden te worden.
5° suikerhoudend voedsel en drank: honig, chocolade, patisserie, taarten, vruchtensiroop, gesuikerd vruchtensap, gesuikerde frisdranken ( cola, limonade ), ijscrème, alkohol, slagroom, geconcentreerde en gesuikerde melk, milkshake, zijn voedingsstoffen, die gemakkelijk doorheen de maagband passeren, doch die bijzonder rijk zijn aan calorieën en die bij geregeld gebruik het gewichtsverlies aanzienlijk zullen afremmen.
6° vetrijke voedingstoffen: chips, frieten, mayonnaise, boter, room, foie gras, zijn zeer calorierijke voedingstoffen die vlot doorheen de maagband passeren en die zoveel mogelijk dienen vermeden te worden.
7° bruisende dranken
Toegelaten voeding:
1° brood: vervang het verse brood door toasten, beschuiten, cracotten, of rooster het brood. Corn Flakes geven doorgaans geen problemen van obstructie.
2° vlees: wit van gevogelte zonder vel ( kip of kalkoen ) wordt best bereid in aluminiumfolie ( en papillote ), anders is het te droog. Het kippewit dient ook zeer fijn versneden te worden. Het wit van gevogelte wordt doorgaans niet door iedereen goed verdragen. Filet américain ( rauw of geprepareerd zonder uitjes ) , gehakt of paté worden meestal goed verdragen
3° vis : wordt gewoonlijk goed verdragen en vervangt bij de meeste mensen met een maagbandje het vlees. De vis wordt best gepocheerd ( niet bakken of paneren). Mosselen en oesters worden doorgaans goed verdragen door de liefhebbers.
4° fruit: bananen, zachte, rijpe peren, rijpe perzikken en pruimen zonder schil, kersen en druiven zonder schil en pitten, rijpe avocado, rijpe kiwi's worden doorgaans goed verdragen Het vezelrijke fruit kan men best uitpersen en zeven.
5° eieren: kunnen gebruikt worden in alle vormen. Gekookte eieren worden best geplet. Eet maximum twee eieren per week.
6° kaas: smeerkaas, witte kaas, fijn gesneden jonge vaste kaas worden meestal goed verdragen.
7° deegwaren en rijst: de tolerantie van deze produkten is nogal individueel verschillend: sommigen zullen er geen last mee hebben, anderen verdragen deze voedingstoffen niet.
8°groenten: goed gestoofde, zachte groenten geven meestal geen problemen ( witloof, spinazie, aspergetopjes, broccoli, bloemkool, knolselder, courgette… ). Deze zachte vezelarme groenten kunnen ook tot een groentepuree worden verwerkt. Sla en tomaten ( pitten en schil verwijderen ) wordt meestal goed verdragen. Aardappelen steeds goed koken. Gepureerde aardappelen ( al dan niet met groenten ) vormen zelden een probleem.
-
gebruik drie vaste maaltijden per dag, drink tussen de maaltijden
Kies voor een 3-maaltijdenpatroon met een ontbijt, middagmaal en avondmaal. Kies voor een gevarieerde en gezonde voeding,
zodanig dat zich geen tekort aan voedingsstoffen, vitaminen en mineralen voordoet. Vermijdt zoveel mogelijk suiker en vetstoffen.
Het gebruik van microgolfoven, klassieke oven, stomen, antikleefpannen, papillotes , vermijdt het gebruik van overdreven hoeveelheden
vetstoffen bij het bereiden van de maaltijd. Zorg dat elke maaltijd verzorgd en aantrekkelijk is. Zorg dat je geen honger lijdt
(drink tussen de maaltijden een glas vers fruitsap of een glas halfvolle melk, of thee of koffie zonder suiker, of een glas niet gesuikerde natuuryogurt).
Voorbeeld van een ontbijt:
één glas vers fruitsap of één glas natuuryoghurt zonder suiker of één glas halfvolle melk of een tas thee of koffie zonder suiker
1 à 2 cracotten of beschuiten met smeerkaas, platte kaas, konfituur of 1 klein kommetje corn flakes met halfvolle melk en zonder suiker
laat voldoende tijd tussen het drinken en het vaste voedsel (minimum een half uur)
Voorbeeld van een middagmaal:
100 gr graatloze gestoomde of gepocheerde vis met vissaus +
100 gr zachte groenten (wortelen, bloemkool, spinazie, andijvie) +
100 gr aardappelpuree met kruiden of rijst of deegwaren
Voorbeeld van een vieruurtje:
één glas vers fruitsap of één stuk zacht en rijp fruit ( peer, perzik, kiwi )of koffie of thee zonder suiker
Voorbeeld van een avondmaal:
1 portie verse gemixte groentesoep ( 200 ml ) ; ongeveer 30 minuten wachten vooraleer te beginnen met de vaste voeding 1 à 2 toasten
met magere witte kaas of smeerkaas of paté of americain of jonge kaas
Dit zijn slechts enkele voorbeelden, die U inzicht moeten verschaffen over de hoeveelheid en aard van het voedsel dat men best
gebruikt bij een lapband. Het spreekt vanzelf dat er veel variaties mogelijk zijn en dat de individuele tolerantie tov een
bepaalde voeding erg verschillend kan zijn. Noteer daarom steeds wanneer en in welke omstandigheid een bepaalde maaltijd of
voedingsprodukt aanleiding gaf tot braken of pijn.
|
|
| Gewichtsverlies na een maagbanding
|
 |
|
|
Gedurende het eerste jaar na de maagbanding verliest men 2 à 3 kg per maand, op voorwaarde dat de dieetinstructies goed worden opgevolgd
en dat je regelmatig op controle komt gedurende dit eerste jaar om de maagband te laten aanpassen. Er wordt een evenwicht gezocht naar
een voldoende voedselinname en een blijvende gewichtsdaling, waarbij je lichaamsconditie optimaal blijft. Ongeveer 1,5 jaar na de operatie
zal het gewicht niet meer afnemen . Het gewichtsverlies zal bij elke persoon individueel verschillend zijn : de meesten zullen hun
overgewicht kwijt zijn , anderen zullen slechts een deel van hun overgewicht verliezen. Dit onderling verschil hangt vooral af van de
discipline om de dieetinstructies te volgen, van de leeftijd (hoe jonger, hoe gemakkelijker het gewichtsverlies) en van de bewegingsactiviteit
(hoe meer beweging, hoe beter het gewichtsverlies). Belangrijk is dat het doel van de operatie bereikt wordt : het terugbrengen van het
BMI tot een waarde waar de levensverwachting terug normaal wordt (suikerziekte en hoge bloeddruk verdwijnen of zijn gemakkelijker te
behandelen, gewrichtspijnen verminderen of verdwijnen, meer lichaamsbeweging en sport beoefenen wordt terug mogelijk, verdwijnen van de
slechte eigendunk, verdwijnen van de slaapstoornissen, …).
|
|
| Mogelijke problemen na maagbanding
|
 |
|
-
Af en toe braken tijdens de maaltijd kan te wijten zijn aan:
te snel eten
te grote hoeveelheid eten
te grote stukken voedsel inslikken
onvoldoende kauwen
niet toegelaten voedsel eten (cfr Dieetinstructies na Maagbanding).
-
Aanhoudend braken bij quasi elke voedsel of drankinname:
deze situatie is te wijten aan een te strak gespannen maagband of aan een verplaatsing van de band ( slipping ).
Neem onmiddellijk contact op met de chirurg of radioloog: de maagband dient zo snel mogelijk gelost te worden
om de passage van voedsel te herstellen. In geval van slipping dient de maagband opnieuw gefixeerd te worden via een kijkoperatie.
-
Zure oprispingen en een pijnlijk gevoel achter het borstbeen:
is te wijten aan ontsteking van de slokdarm, als gevolg van het innemen van te grote porties, waardoor het voedsel
wordt opgestapeld in de slokdarm. Ook herhaaldelijk braken is verantwoordelijk voor slokdarm- ontsteking (oesofagitis).
Er dient een endoscopie te gebeuren en aangepaste medicatie dient ingenomen te worden. Het innemen van ontstekingswerende
medicatie kan slokdarmonsteking veroorzaken.
-
Pijn ter hoogte van het onderhuidse reservoir:
kan te wijten zijn aan infectie van het reservoir.
Kan het gevolg zijn van het loskomen van de hechtingen waarmee het reservoir aan de buikwand gefixeerd is
(komt voor na hevige contractie van de buikspieren). Het reservoir dient opnieuw te worden vastgehecht onder lokale anesthesie.
Kan het gevolg zijn van de deconnectie van de leiding met het reservoir. Via mimilaparoscopie zal de leiding uit de buikholte
worden opgepikt en opnieuw gefixeerd worden aan het reservoir. Deze ingreep gebeurt onder algemene anesthesie in dagkliniek.
-
Uitblijven van het gewichtsverlies:
te wijten aan het overmatig gebruik van calorierijke voedingsstoffen (alkohol, gesuikerde frisdranken, ijsroom, chocolade,
mayonaise, suiker, …). Dus vermijd deze calorierijke voedingsstoffen!
Te wijten aan een onvoldoende aangespannen maagband. De maagband dient verder te worden vernauwd.
Te wijten aan een lekkage thv de maagband of thv de leiding, of tgv een deconnectie van de leiding met het reservoir.
Dit zal radiologisch of mbv isotopen worden aangetoond. Vervanging van de maagband of opnieuw connecteren is dan noodzakelijk.
Te wijten aan een migratie van de maagband doorheen de maagwand. Deze zeldzame complicatie moet bevestigd worden met een gastroscopie.
De maagband dient dan via laparoscopie verwijderd te worden en de opening in de maag dient gesloten te worden.
-
Constipatie:
te wijten aan het gewijzigde voedingspatroon na maagbanding (minder vetinname). Het gebruik van kiwi's, vers uitgeperst
sinaasappelsap, compote van appels kan hier reeds helpen. Zoniet dient een vloeibaar laxatief te worden ingenomen (lactulose).
-
Slechte ademgeur:
is te wijten aan voedselstase in het maagreservoir of in de slokdarm. Dit kan behandeld worden door inname van Flagyl gedurende 10 dagen.
-
Abnormale vermoeidheid:
te wijten aan ijzertekort met bloedarmoede als gevolg. Laat een bloedafname verrichten door je huisarts.
Inname van een oplosbaar ijzerpreparaat ( Losferron° ) zal deze toestand corrigeren.
|
|
| Richtlijnen bij gebruik van medicatie
|
 |
|
-
vermijd de inname van grote pillen, comprimes of gelullen. Overleg met Uw voorschrijvende arts of de
medicatie die U reeds voor de operatie nam niet kan vervangen worden door een vloeibare vorm of onder de
vorm van een poeder. Indien dit niet mogelijk is, breek dan de medicatievorm in kleinere stukken.
- drink voldoende bij de inname van je medicatie
-
ga nooit onmiddellijk neerliggen na de inname van de medicatie: de medicatie die niet doorheen het
bandje is gezakt blijft liggen in je slokdarm en zou aanleiding kunnen geven tot slokdarmulceratie
(vooral bij inname van Vibratab°, Minocin°).
-
vermijd de inname van aspirine of medicatie waarin aspirine verwerkt is, alsook de inname van
ontstekingswerende medicatie (Voltaren°, Feldene°, Indocid°, Apranax°, Viox°…).
Indien ze toch dienen ingenomen te worden, gebruik bij voorkeur suppo's of intramusculaire inspuitingen.
-
de meeste polyvitaminepreparaten zijn vrij volumineuze pillen. Er bestaan echter ook vloeibare vormen.
Eet voldoende gevarieerd , zodanig dat vitaminepreparaten niet nodig zijn.
|
|
| Richtlijnen bij zwangerschap
|
 |
|
Door het verlies aan vetreserves tijdens de vermageringsperiode normaliseert de natuurlijke hormonale
cyclus en zullen de menstruaties opnieuw regelmatig voorkomen. Je vruchtbaarheid neemt dus toe naarmate
je vermagert. Neem dus tijdig je anticonceptie.
Mensen met een maagbanding en een gestabiliseerd gewicht kunnen een normale zwangerschap en bevalling hebben.
Soms kan het nuttig zijn om de maagband volledig te lossen , vooral bij vrouwen die last hebben van
zwangerschapsbraken. Na de zwangerschap en het stopzetten van borstvoeding kan de band opnieuw worden
aangespannen.
Een zwangerschap tijdens het eerste jaar na plaatsing van de maagband (tijdens de
vermageringsfase en met regelmatige radiologische controles) is af te raden. Laat je band nooit
bijspuiten onder radiologische controle tijdens de zwangerschap!
Eet gevarieerd tijdens je zwangerschap. Let op bij inname van de te grote polyvitaminepreparaten.
Licht je gynecoloog in over de aanwezigheid van je maagband.
|
|
| Bewegingstherapie
|
 |
|
|
Mensen met overgewicht zijn meestal beperkt in hun bewegingsactiviteit en zijn dan ook weinig sportief.
Naarmate men aan gewicht verliest zal de algemene conditie verbeteren door een betere hartfunctie,
minder ademnood en minder gewrichtspijnen. Daarom zal U gestimuleerd worden door Uw geneesheer om na de
ingreep meer te gaan bewegen en sport te gaan beoefenen. Deze bewegingstherapie moet progressief verlopen
en kan onder begeleiding van een kinesist gebeuren, die een bepaald trainingsschema voor U zal opstellen.
Dit kan in het ziekenhuis gebeuren of in een fitnesscentrum. Ook thuis kan er meer beweging worden
ingeschakeld door te stappen en te fietsen ipv de wagen te nemen en de trap te nemen ipv de lift.
Eenmaal een deel van het overgewicht verdwenen is, kan aktieve sport worden ingeschakeld. Het ontwikkelen
van een actieve spiermassa zal de verbranding van het opgenomen voedsel verhogen, wat zal bijdragen tot
een beter gewichtsverlies.
|
|
| Plastische heelkunde na maagbanding
|
 |
|
| Het gewichtsverlies is hoofdzakelijk te wijten aan het verdwijnen van de onderhuidse vetreserves.
Mensen met een maagband zullen vrij langzaam vermageren ( 2 à 3 kg per maand ), waardoor de uitgerokken
huid langzaam kan krimpen. Zeer obese patienten , die 40 tot 60 kg aan gewicht verliezen , zullen
gemakkelijker huidoverschotten hebben thv de bovenarmen ( vleermuisarmen ) en dijen. Ook de buikhuid zal
uitzakken ( hangbuik ). Er zijn verschillende methodes om op een esthetische manier de overtollige huid te
verwijderen. Hiervoor dient U de plastische chirurge Dr. M. Maetens te raadplegen. Plastische heelkunde
kan worden uitgevoerd van zodra het gewichtsverlies gestabiliseerd is ( 1 tot 1,5 jaar na de maagbanding ).
|
|
| Nuttige contacten
|
 |
|
Dr. L. Deruyter, chirurg
t: 059 55 51 11
t: 059 55 52 25
f: 059 55 51 88
Dr. P. Mollet, radioloog
t: 059 55 51 02
Dr. M. Maetens, plastische chirurge
t: 059 55 52 23
t: 059 55 52 95
Dr. E. Devos, revalidatiearts
t: 059 55 51 20
Sociale Dienst, patiëntenadministratie
t: 059 55 55 63
Diëtisten
t: 059 55 52 26
|
|
|